چیزیی شبیه زندگی

یک رویا، یک خواب عمیق ، یک داستان خیالی از آرزو های برباد رفته زن همسایه، یک کاکتوس تنها در کنج اتاق نشیمن ، صبحانه ی لنگه ظهری من و پنج تماس های بی پاسخ مادر ، وبلاگ یک دختر بچه چهارده ساله و غروب های تکراری در یک کافه در انتهای خیابان ولیعصر...و پایان یک روز با هم قدم شدن با یک معشوقه خیالی بدون جنگ بدون سیاست های زندگی به دور از تاریخ به دور از دین به دور از نژاد به دور از هر گوشه جهان...

تقدیم به خودم تولدم مبارک.