بیشتر از آنچه که در آستین پروراندی، پروراندمت... ما دو مار خوش اخلاق با تفاوت های سازگار خیلی زیاد... تو باوقار سنگین.... من نیز مهربان و شکیبا .... ما دو مار فوق العاده در آستین های دو انسان پوست انداز بودیم. حال روزگار این پرورش دهندگان مارxa0 تو(انسان) xa0کم حوصله، بی توجه و سیگاری ... من (انسان)...

xa0 یک رویا، یک خواب عمیق ، یک داستان خیالی از آرزو های برباد رفته زن همسایه، یک کاکتوس تنها در کنج اتاق نشیمن ، صبحانه ی لنگه ظهری من و پنج تماس های بی پاسخ مادر ، وبلاگ یک دختر بچه چهارده ساله و غروب های تکراری در یک کافه در انتهای خیابان ولیعصر...و پایان یک روز با هم قدم شدن با یک معشوقه خیالی بد...